Δρώμενο: Η Συμμετοχή Μου στο Διαδικτυακό Δρώμενο 31ο Συμπόσιο Ποίησης: "Μην αλλάξεις λοιπόν, να είσαι ο εαυτός σου" (+2 ακόμα ποιήματά μου)

📍Η παρούσα ανάρτηση δημοσιεύτηκε αρχικά στο προσωπικό μου blog ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ στις 30 Δεκεμβρίου 2023 και θα τη βρείτε ΕΔΩ!

Βλέπω τον κόσμο γύρω μου ν’ αλλάζει
Πόσο ψεύτικος στα μάτια μου μοιάζει
Όλοι προσπαθούν με άτιμους τρόπους
Το καθετί να κάνουν δικό τους
Δεν ξέρουν καν τι σημαίνει «αγκαλιάζω»
Μόνο εύκολα κρίνουν και καταδικάζουν
Χάνουν όμως την ουσία μέσα από την αλαζονεία
Ζουν μες το ψέμα χωρίς να δίνουν σημασία

Βλέπω τους ανθρώπους να μη χαμογελούν πια
Τόσο σκοτεινοί σαν κάτι να τους συγκρατεί
Όλοι ψάχνουν την αγάπη να βρουν
Απεγνωσμένοι σε λάθος αγκαλιές
Δεν ξέρουν καν τι σημαίνει «Σ’ Αγαπώ»
Το «Μαζί» ηττημένο από το «Εγώ»
Χάνουν όμως την ουσία μέσα από την ευκολία
Ζουν μες το συμβιβασμό, απλά από συνήθεια

Και μόνο αν εσύ παραμείνεις ο ίδιος
Χαμογελαστός Κόντρα στα δύσκολα
Ένας αδαμάντινος χαρακτήρας
Που δεν προσκυνάει σε ψεύτικα είδωλα
Τότε κάπως ο κόσμος θα αλλάξει
Σε ένα γελαστό παιδί με αλήθεια

Μην αλλάξεις λοιπόν, να είσαι ο εαυτός σου
Ό,τι κι αν γίνει μην αλλάξεις για κανέναν
Εσύ να είσαι πάντα πιο πάνω απ’ το ψέμα
Γιατί οι εποχές θ’ αλλάξουν αρρωστημένα
Οι άνθρωποι θα γίνουν πιο κενοί
Πιο σκληροί κι από την ίδια τη ζωή

Μα εσύ να μείνεις έτσι όπως είσαι
Αυτό το γελαστό παιδί
Που ακόμα και στα δύσκολα
Θα προτιμάει οι μάχες του
Να είναι μια αγκαλιά από στοργή

ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
17/12/2023

 Αυτή είναι η δική μου συμμετοχή στο διαδικτυακό δρώμενο, στο 31ο Συμπόσιο Ποίησης της Αριστέας μας από το blog η ζωη ειναι ωραια, με την λέξη κλειδί "Αγκαλιά".

 

   Ήταν το No.9 με τίτλο "Μην αλλάξεις, να είσαι ο Εαυτός σου". Ευχαριστώ πολύ από καρδιάς για τους 4 βαθμούς που έλαβα και που είδατε κάτι όμορφο σε αυτό. Συγχαρητήρια σε όλους για όσα όμορφα διάβασα. Συγχαρητήρια και στην νικήτρια, την Μαρία Κανελλάκη, με το ποίημα της Ο άνθρωπος που φοβόταν τα χέρια του που κάθε φορά μας χαρίζει υπέροχα συναισθήματα με την γραφή της.

  

  Όπως θα έχετε καταλάβει, δεν συνηθίζω να παίρνω μέρος σε πολλά δρώμενα, καθαρά για λόγους, ξέρω πότε θα είμαι ή δεν θα είμαι συνεπής, πρέπει επίσης απαραίτητα κάτι να μου κάνει καραμπινάτο 'κλικ' και κυρίως όταν το ένστικτό μου, μου λέει "Είμαι μέσα!". Κάπως έτσι λειτουργώ συνήθως! Η λέξη "αγκαλιά" λοιπόν ήταν αυτό το καραμπινάτο κλικ.

  

 Διότι, αν και δεν είμαι από τους ανθρώπους που αγκαλιάζω ή αφήνω να με αγκαλιάσουν εύκολα και όποιος να ΄ναι, τα τελευταία δυο χρόνια που δουλεύω σε Δημοτικό σχολείο και είμαι ανάμεσα σε παιδάκια, και ειδικά τώρα που έκλεισαν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων, πρέπει να έλαβα τις περισσότερες και τις πιο σφιχτές αγκαλιές από τα παιδιά, όχι μόνο από τα μικρούλικα αλλά και από τα μεγαλύτερα που μαζί με τις γλυκές ευχές τους, πραγματικά οι αγκαλιές τους ήταν αυτό ακριβώς "ο εαυτός τους, αληθινός και με αληθινή συμπάθεια και αγάπη". Κάπως έτσι γεννήθηκε αυτό το ας πούμε ποίημα. Και επίσης δεν επέλεξα τυχαία την συγκεκριμένη φωτο που όταν την τράβηξαν πάλι έτυχε να είμαι ανάμεσα σε παιδιά και δασκάλους και να απαθανατίζω μερικές στιγμές τους από εκείνη την ημέρα που είχαν πάει εκδρομή.

   

 Η έμπνευσή μου επίσης ήταν κάτι για τον εαυτό μας, που οφείλουμε σε τέτοια άγρια εποχή που ζούμε, να τον αγαπήσουμε και να τον προσέξουμε σαν να είναι το μοναδικό στήριγμα που έχουμε, να αισθανόμαστε περήφανοι που παραμένουμε αληθινά αυτό που είμαστε χωρίς κάποια βιτρίνα για να αρέσουμε στην μάζα. Βέβαια, στα λόγια όλοι λένε "να είμαστε ο εαυτός μας, θέλουμε αληθινούς ανθρώπους δίπλα μας κι όχι ψεύτικους..." αλλά δυστυχώς στην πράξη άλλο βλέπουμε, άλλο επιλέγουν, άλλο απο-δέχονται. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν και αυτοί που κάνουν τη διαφορά Αλλά τέλος πάντων, αυτή είναι μεγάλη κουβέντα και δεν είναι της παρούσης.

 

  Και κάτι τελευταίο οφείλουμε στον Εαυτό μας, για να είναι υγιής και καλά εσωτερικά, να τον αγκαλιάζουμε ζεστά ακόμα κι όταν υπάρχουν στιγμές που μας κάνουν να νομίζουμε πως μας αξίζουν ψίχουλα. Όχι! Ξέρουμε ποιοι είμαστε, τι αξίζουμε και ποιοι μας αξίζουν. Να μην αλλάξεις λοιπόν! Να γίνεσαι όμως κάθε φορά η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Να μην αλλάξεις για να αρέσεις, πολύ απλά να είσαι ο Εαυτός σου και όποιος σε θέλει δίπλα του, θα σε θέλει ακριβώς γι' αυτό που τον έκανε αρχικά να σε θέλει στη ζωή του. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα!

📍Το σχόλιο μου με τους ανάλογους βαθμούς!

 Στα παρακάτω link θα βρείτε όλες τις σχετικές αναρτήσεις του δρώμενου!

📍31ο Συμπόσιο Ποίησης ~ 10th anniversary! ☃ 🎅 ☃

📍31ο Συμπόσιο Ποίησης ~ Οι συμμετοχές, Μέρος 1ο ~ No.1-8!

📍31ο Συμπόσιο Ποίησης ~ Οι συμμετοχές, Μέρος 2ο ~ No.9-20!

📍31ο Συμπόσιο Ποίησης ~ Οι συμμετοχές, Μέρος 3ο ~ No.21-31!

📍Λήξη 31ου Συμποσίου Ποίησης - Η γιορτή μας🎅

 

  Και επειδή, με ξέρετε όλα μου (ακόμα και στο blogοσπιτάκι μου) τα θέλω ταχτοποιημένα και να υπάρχουν σαν αρχείο, μου ήρθε φλασιά οι προηγούμενες συμμετοχές μου στο δρώμενο. Αν δεν κάνω λάθος λοιπόν, απ' ότι θυμάμαι και λίγο που έψαξα και στα απεσταλμένα μου, πρέπει αυτή η φορά να είναι η 3η φορά που συμμετείχα στο Συμπόσιο Ποίησης της Αριστέας. Αριστέα μου, αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με! 

  

  Η πρώτη ήταν στο 3ο Συμπόσιο Ποίησης, τον Απρίλιο του 2014 με την λέξη "Άνοιξη & αναγέννηση", με το ποίημα μου "Εκείνος...", που διαβάζοντας το στο Σήμερα γελάω με μένα🤣, διότι για τότε ok έτσι ένιωθα, έτσι έγραψα. Στο Σήμερα όμως που ένιωσα, έπαθα, έμαθα, διδάχτηκα και μεγάλωσα αρκετά για να πιστεύω στα παραμύθια της ζωής, δεν ξέρω αλλά τόσο γλυκανάλατα δεν θα μπορούσα να ξανά γράψω, όχι εύκολα πια. (Ναι είμαι πάντα τόσο αυστηρή πρώτα σε μένα την ίδια!😁)

 

  Η 2η ήταν στο 17ο Συμπόσιο, τον Αύγουστο του 2017 με την λέξη "φιλία/φίλος-η/φιλικός", με το ποίημα μου "Ένα μεγάλο ευχαριστώ..." και φυσικά ήταν και είναι αφιερωμένο στους καρατσεκαρισμένους φίλους μου που πλέον είναι η μόνη οικογένεια που έχω.

 

  Και η 3η ήταν σε αυτό το γιορτινό 31ο Συμπόσιο με την λέξη "Αγκαλιά". Αυτά! #ΜουΞέφυγανΚάποιεςΣκέψειςΑπόΤοΜυαλό😜

 

  Ας τα ξανά θυμηθώ λοιπόν Εγώ, κι εσείς διαβάστε ακόμα περισσότερα δικά μου. 

Εκείνος... Σαν μπήκε η Άνοιξη έφερε καρδιά μου κι εκείνον Απίστευτο κι όμως αληθινό Σαν μια νέα Αναγέννηση σαν φως. Χρώματα, γεύσεις, αρώματα,  ιδέες, ευκαιρίες, πόρτες ανοιχτές στόχοι για μια ευτυχισμένη Ζωή. Τώρα είναι η ώρα της αγάπης έτσι ήρθε εκείνος στην Ζωή μου σαν άγγελος από τον ουρανό. Ένας έρωτας απόλυτος και συγκλονιστικός Στα ουράνια με πάει μακριά στη Γη δεν πατάω καν τα λόγια μου χάνω σαν με κοιτά σαν το κρασί όταν με φιλάει μεθάω. Άλλαξα τρόπο σκέψης και Φιλοσοφία Σκέφτομαι πλέον αισιόδοξα και απλά δεν πέφτω πλέον στα δίκτυα της μοναξιάς τώρα έχω εκείνον για συντροφιά. Τώρα ζω δεν υπάρχω απλά έχω τον χρόνο για φίλη μου. Συλλέγω Στιγμές χαρούμενες και μοναδικές ολόκληρη κι όχι μισή μοιάζει πλέον η Ζωή. Μπήκε η Άνοιξη καρδιά μου και μαζί της έφερε μια νέα κοσμοθεωρία η αρχή έγινε εσωτερικά πολύ βαθιά Διέγραψε κάθε λύπη, πόνο και ενοχή Με γέμισε με δύναμη κι αποθέματα υπομονή τώρα το σκοτάδι μοιάζει σαν μια κουκκίδα μικρή.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ Μέχρι να σε συναντήσω ζούσα απομονωμένη μονάχη κι απ' όλους ξεχασμένη Δεν είχα μια Φίλη για να με παρηγορήσει και να μου σταθεί στα δύσκολα Όλοι κοντά μου στάθηκαν στα καλά μα στα άσχημα όλοι απομακρύνθηκαν Είχα πάψει να πιστεύω σ' αυτό που λένε φιλία ώσπου φάνηκες εσύ Φίλη μου και μίλησες κατευθείαν στην καρδιά μου Και ένα μόνο μπορώ να σου πω μέσα απ' τα βάθη της καρδιάς μου… Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια που μου έχεις πει Ένα μεγάλο ευχαριστώ  για τις χαρές και τις λύπες που μοιραστήκαμε μαζί Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα μυστικά που μου εμπιστεύτηκες Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις συμβουλές που μου έδωσες και τις κρατάω σαν φυλαχτό

Ένα μεγάλο ευχαριστώ που όποτε σε χρειαζόμουνα ήσουν πάντα εκεί Μα πάνω απ΄όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ που Φίλη μου είσαι ακόμα εδώ Τα λόγια μου είναι φτωχά κι ένα μόνο ευχαριστώ ίσως δεν φτάνει Πώς να σου ανταποδώσω όσα για μένα έχεις κάνει είσαι η καλύτερη μου Φίλη και αυτό δεν το βρίσκεις πια εύκολα Έχεις μια ξεχωριστή θέση στη ζωή μου και γι΄αυτό σου αφιερώνω αυτά τα λόγια ψυχής μέσα από την καρδιά μου Και ένα μόνο μπορώ να σου πω μέσα απ' τα βάθη της καρδιάς μου…  Σ' έχω βάλει βαθιά μες τη δική μου την καρδιά και όσα χρόνια κι αν περάσουν Πάντα στην καρδιά μου θα ΄σαι Δίπλα σου θα σου σταθώ στα δύσκολα και στα καλά όπως έκανες κι εσύ σε μένα και αξίζεις αυτό το μεγάλο Ευχαριστώ

 

  Και κάτι τελευταίο! Κυρίως για τους καινούργιους που με διαβάζουν! Η αλήθεια είναι ότι συνήθως στο 95% γράφω καθαρά για εμένα, βιωματικά, αληθινά χωρίς σάλτσες και ροζ συννεφάκια, και ναι βιογραφικά. Καλώς ή κακώς (καλώς για εμένα!) όλα μυρίζουν Μαρία! Τουλάχιστον θα με διαβάζω, ξέρετε όλα μαζεμένα, όταν φτάσω και αν ποτέ φτάσω στα 60-80 μου😂 και θα αισθάνομαι περήφανη για όσα έζησα, πέρασα, ένιωσα, αισθάνθηκα, κατάφερα, έγραψα ...μέχρι το τέλος. Ε, τι να κάνουμε; Ε, κάπου να έχω να μιλήσω κι Εγώ... Αυτός είναι ο δικός μου καλύτερος τρόπος, μέσα από τη δική μου γραφή και τα δικά μου φωτοκλικ! 

   Και θα κλείσω με ένα πολύ πολύ αγαπημένο μου τραγούδι που σημαίνει πολλά για μένα. Κάθε φορά που το ακούω (εκτός ότι γελάω σαν χαζό χαρούμενο παιδί😛) θυμάμαι ότι ακούγοντας το μάζευα τα κομμάτια μου και ξανά στάθηκα όρθια και δυνατή. Γιατί η μουσική δεν σε εγκαταλείπει ποτέ...!🎼

Θοδωρής Φέρρης - Πάρε με μια αγκαλιά

 

📌📂Αρχειοθήκη: Τα BlogΔρώμενα, Blogger Tag & Award του ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & άλλα Σχετικά (All Posts)

 

 

*Η παρούσα ανάρτηση, όπως και ολόκληρο το περιεχόμενο αυτού του blog/site αποτελεί προσωπική πνευματική ιδιοκτησία των 3 ιστολογίων Μου (blogs) ✎Οι Συγγραφικές Μου Στιγμές✎, ♫ΣΥΛΛΕΓΩ ΣΤΙΓΜΕΣ♫ & ΠΑΡΑΤΗΡΩ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΩ και ΣΥΛΛΕΓΩΣΤΙΓΜΕΣ by mariaparask29_photography.

 Συνεπώς ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ οποιαδήποτε αντιγραφή ή τροποποίηση, αναδημοσίευση, αποθήκευση και γενικά η αναπαραγωγή από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς πρώτα την ενημέρωση, συγκατάθεσή και έγκρισή της κατόχου. 

 Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος. Όλα είναι επίσημα αποθηκευμένα!

*Πες ΟΧΙ στην λογοκλοπή!* ~ *Copyright ©2015-2023*
by ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.)